pb
pb
pb
pb
pb
pb

Modernizm: krok w nowoczesność

narożne okna

Le Corbusier, Mies van der Rohe czy Walter Gropius to nazwiska świetnie znane miłośnikom architektury okresu międzywojennego. Dali oni bowiem podwaliny pod nowy styl architektury – modernizm. Okres, gdy styl ten się rozwijał (po I w. św.) był punktem zwrotnym w dziejach Europy: spektakularne upadki imperiów, wszechobecny kryzys i rewolucje wieńczyły upadek porządku starego świata (ugruntowanego jeszcze na Kongresie Wiedeńskim, po klęsce Napoleona) i zwiastowały nadejście nowych czasów. Dlatego nowo powstające budynki musiały odzwierciedlać ten kierunek: odrzucać styl historyczny i secesyjny, zrezygnować ze zdobień, przestać być formą, a zacząć treścią. Modernistyczne budynki miały być funkcjonalne, dostosowane do potrzeb i oczekiwań społecznych, stworzone wręcz z misją sprawiedliwego podziału przestrzeni życiowej. Modernizm stanowił więc krok w nowoczesność, wykorzystywał chętnie nowoczesne materiały budowlane (duża w tym zasługa dynamicznego rozwoju przemysłu i budowy zakładów produkcyjnych) i stosował nieszablonowe dotąd rozwiązania architektoniczne, służące optymalizacji wykorzystania znajdujących się wewnątrz budynków pomieszczeń. Wyróżnikami modernizmu stały się lekkość projektu budynku (i jego jak najlepsze wkomponowanie w otoczenie, tak innych budynków, jak i w środowisko naturalne), duże, przeszklone przestrzenie (stosowane po dziś dzień m.in. w biurowcach), elewacje bez zdobień – płaskie, wielkopowierzchniowe, z oknami zlicowanymi z ich powierzchnią (często bez wewnętrznych łączeń), imponujące przeszklone klatki schodowe (zwykle przez całą wysokość budynku), zastosowanie okrągłych lub nietypowych w kształcie okien, wreszcie – płaskie dachy z tarasami, chętnie kryte tzw. dachami zielonymi. Budynki modernistyczne chętnie malowane były na biało lub w kolorach zawierających dużą domieszkę bieli (pastelowych), a poszczególne kondygnacje nierzadko miały otwartą formę – połacie przestrzeni, w których grało światło na podtrzymujących konstrukcję słupach, były przystosowane do dowolnej zabudowy lekkimi ściankami działowymi. Założenia modernizmu można do dziś z powodzeniem odnaleźć w nowoczesnym budownictwie, tak użytkowym, jak i w budynkach jednorodzinnych. Szczególnie te ostatnie, chętnie wykorzystują sprawdzone, modernistyczne wzorce i rozwiązania. Jednym z nich jest zastosowanie w nowoczesnych projektach budynków dużych przeszklonych powierzchni w celu doświetlenia wnętrz oraz instalacji przełamujących konwenanse rozwiązań technicznych. Takimi są między innymi okna narożne.

Okna narożne – zalety instalacji

Nowocześnie wyglądający dom nie może się dziś chyba obejść bez dużych, przeszklonych powierzchni rozświetlających wnętrza. A projektanci coraz częściej sięgają do sprawdzonych, choć także i dziś postrzeganych jako awangardowe pomysłów z modernizmu, stąd rosnące zainteresowanie oknami narożnymi. Jakie są ich cechy, możliwości, rodzaje i zalety okien narożnych? Zobaczmy.

Okna narożne mają sporo zalet: przede wszystkim nadają bryle budynku wrażenie lekkości, a ze względu na swój nietypowy kształt zapewniają duży dostęp światła słonecznego do wnętrz, w których są zainstalowane. Tworzą je duże tafle szkła złożone ze sobą pod kątem 90°. Zwykle spotyka się dwa typy konstrukcji okien narożnych: ze słupkiem (służącym za podparcie konstrukcji) i bez słupka, wyglądające jak tafla szkła w kształcie litery „L”. Okna narożne bezsłupkowe zapewniają jeszcze więcej światła słonecznego, ale konstrukcja taka w większym stopniu narażona jest na działanie niekorzystnych czynników atmosferycznych, co przekłada się na nieco gorsze parametry techniczne takiej stolarki okiennej. Słupek umożliwia instalację wewnątrz pakietu szybowego szprosów, co w niektórych przypadkach (np. budynki będące pod nadzorem konserwatorskim) jest wymogiem. Co do funkcjonalności okien narożnych, to są to w pełni funkcjonalne okna. Oferowane są jako okna rozwierne, uchylne, rozwierno-uchylne i przesuwne, ale również nieruchome, jako szklana elewacja.  Współcześnie stosowane technologie umożliwiają wykonanie okien o w zasadzie dowolnych wymiarach, stąd często w projektach domów można spotkać niemal całe przeszklone fasady narożne, ot, choćby w postaci narożnych drzwi tarasowych.